وبلاگ
نحوه پوشیدن شلوارک در فصل تابستان مناسب آقایان

نحوهی پوشیدن شلوارک در فصل تابستان یکی از موضوعات جنجالی در استایل مردانه است. برخی آن را انتخابی راحت و مناسب برای هوای گرم میدانند، در حالیکه دیگران اعتقاد دارند که شلوارک برای مردان بالغ چندان برازنده نیست. این دوگانگی باعث شده تا بسیاری در انتخاب شلوارک دچار تردید شوند. با این حال، اگر با دید بازتری به موضوع نگاه کنیم، میبینیم که شلوارک میتواند بخشی از یک استایل تابستانی هوشمندانه و خوشفرم باشد—به شرط آنکه درست انتخاب و ست شود. بنابراین اگر هنوز مطمئن نیستید که شلوارک برای شما مناسب است یا نه، ادامهی این راهنما میتواند کمک کند تا با درک بهتر، انتخابی متناسب با سلیقه و نیازتان داشته باشید.

از چه زمانی کالوت مردانه در دستهی لباسها قرار گرفت؟
پیش از انقلاب فرانسه، پوشش طبقات مختلف اجتماعی تفاوت آشکاری با یکدیگر داشت. طبقهی کارگر معمولاً شلوار بلند میپوشید، در حالیکه اشراف و نخبگان از لباسهایی موسوم به “کالوت” استفاده میکردند که نشان از جایگاه اجتماعی و پرهیز از زحمت فیزیکی داشت. اما پس از انقلاب، نوعی همسطحسازی فرهنگی اتفاق افتاد و همهی طبقات به تدریج شروع به پوشیدن شلوار کردند. در آن زمان، ذهنیت غالب بر این بود که شلوارک مخصوص پسران خردسال است و مرد بالغ، کسی است که شلوار بلند به پا دارد. این نگاه، به نوعی مردانگی را با پوشش شلوار تعریف میکرد.
تا اواخر قرن نوزدهم، نوزادان پسر در غرب لباسهای بلند و سفید میپوشیدند که به تدریج با بزرگتر شدن، به لباسهایی کوتاهتر و در نهایت به شلوارک تغییر میکرد. پسران، در میانهی کودکی از شلوارک به شلوار و در نهایت به شلوار بلند میرسیدند؛ مسیری که در ذهن جامعه، نماد بلوغ و مرد شدن بود.
ورود عکاسی در اوایل قرن نوزدهم به مستندسازی و درک دقیقتر این روند کمک کرد. اما ریشهی مدرن شلوارک را باید در ارتش جستوجو کرد. نخستین نشانههای شلوارک مدرن را میتوان در دهه ۱۸۸۰ در ارتش نپال دید. بعدها، در جریان جنگ جهانی اول، بریتانیا مرکز آمریکای شمالی خود را در برمودا تأسیس کرد. در یکی از چایفروشیهای این جزیره، بهدلیل گرمای شدید، صاحب مغازه برای کارکنان خود شلوارهای خاکیرنگ را کوتاه کرد تا راحتتر باشند. این اقدام ساده و کمهزینه از سوی ناتانیل کاکستون، نظر افسران نیروی دریایی بریتانیا را جلب کرد. دریاسالار میسون بریج، یکی از مشتریان چایخانه، این سبک را برای افسران همکار خود هم اتخاذ کرد.
بهتدریج این سبک به باشگاههای قایقرانی در همیلتون و سنت جورج راه یافت و افسران ارتش بریتانیا که در مناطق گرمسیری خدمت میکردند، نسخهی تابستانی یونیفرم خود را به شلوارک خاکی تغییر دادند. مردان لندن هم از این جریان تأثیر گرفتند و استفاده از شلوارک بهعنوان لباسی کاربردی در شرایط گرم و مرطوب جا افتاد.
مردم محلی برمودا، که افسران خوشپوش بریتانیایی را در اطراف باشگاهها میدیدند، بهتدریج این استایل را برای کاربردهای غیرنظامی پذیرفتند. در دههی ۱۹۲۰، شلوارک به بخشی از لباس تجاری مردان محلی تبدیل شد. با افزایش تردد گردشگران به برمودا، این سبک به ایالات متحده و دیگر نقاط جهان نیز راه یافت.
انگلستان نقش تعیینکنندهای در شکلگیری یونیفرم مدارس سراسر جهان داشت. در ابتدا، لباس فرم در مؤسسات خیریه برای شناسایی کودکان استفاده میشد، اما بعدها مدارس خصوصی این لباسها را برای ایجاد نظم و یکدستی به کار گرفتند. با اینکه هدف، یکسانسازی بود، اما یونیفرمها بهوضوح جایگاه اجتماعی دانشآموزان را هم نشان میدادند. اغلب شامل شورت فلانل خاکستری رنگ بودند که برگرفته از یونیفرمهای ارتشی در مناطق گرمسیری بود.
در دههی اول قرن بیستم، شلوارهای گشاد و تا مچ پا، موسوم به «نیکرباکرز»، به لباس رایج ورزشی بدل شدند. همان نسل از دانشآموزان مدارس بریتانیایی، وقتی به بزرگسالی رسیدند، شلوارک را در عرصههای مختلف پذیرفتند. نخست در فعالیتهای فضای باز مانند پیادهروی و گلف، و بعد به ورزشهایی مانند تنیس راه پیدا کرد.
در سال ۱۹۳۲، بانی آستین، تنیسباز مطرح بریتانیایی، در مسابقات ملی ایالات متحده با شلوارک فلانل خاکستری به میدان رفت، که حرکتی جسورانه در برابر هنجار پوشش سنتی بود. با این حال، پس از پایان بازی، پیش از ظاهر شدن در انظار عمومی، آن را با شلوار بلند و اتوشده جایگزین کرد—نشانهای از آنکه شلوارک هنوز راه زیادی برای پذیرش عمومی در پیش داشت.

در ایالات متحده تا دهه ۱۹۵۰، یک قانون نانوشته در آداب اجتماعی وجود داشت که مردان بالغ نباید با شلوار کوتاه در انظار عمومی ظاهر شوند. در برخی شهرها، این مسئله حتی بهعنوان موضوعی مرتبط با نجابت عمومی تلقی میشد و قوانینی وضع شد که پوشیدن شلوارک را ممنوع میکرد. در اوایل همین دهه، انجمن گلف ایالات متحده (USGA) پوشیدن شلوارک را در مسابقات آماتوری ممنوع اعلام کرد، و تا به امروز، بسیاری از سازمانهای رسمی مانند PGA همچنان استفاده از شلوارک را در رقابتهای حرفهای محدود میکنند.
اما پس از جنگ جهانی دوم، تغییرات فرهنگی چشمگیری در جوامع غربی رخ داد. جامعه به سمت یک الگوی سبک زندگی “معمولیتر” حرکت کرد؛ نگاهی که از سختگیریها فاصله میگرفت و بر راحتی و خودابرازی تأکید داشت. رشد جمعیت در مناطق گرمتر و حومههای شهری، بههمراه گسترش فرهنگ پاسیو و خانهنشینی، باعث شد شلوارک برمودا بهعنوان پوششی روزمره و قابلقبول در جامعه ظاهر شود.
دههی ۷۰، با ورود کنترل بارداری، افزایش نرخ طلاق و محبوبیت دیسکو، دورهای از رهایی و ابرازگرایی را رقم زد. افراد بیشتر از گذشته پوست خود را نشان میدادند، فرم بدن را به نمایش میگذاشتند و پوشش سنتی را زیر سوال میبردند. رسانهها، بهویژه هالیوود، نقش بزرگی در هدایت سلیقه عمومی داشتند و شلوارک موجسواری برند OP به نماد استایل ساحلی تبدیل شد.
در همین دوران، پارچههای جدیدی مانند پلیاستر و حولهای وارد بازار شدند و ترکیب مد و لباس ورزشی به ترندی رایج تبدیل شد. شوق تناسب اندام که جامعه را در برگرفته بود، به ظهور لباسهای تنگتر، کوتاهتر و ورزشیتر انجامید. الهامبخش این تغییر، اسطورههای ورزشی مانند دکتر جی، لری برد، بیورن بورگ و جان مکانرو بودند که با ظاهر و عملکردشان تعریف جدیدی از شلوارک ارائه دادند. شورتهای کوتاه و بدننما در دههی ۷۰ به اوج خود رسیدند؛ سبکی که عدهای را هیجانزده کرد، و برخی را نیز خوشحال از پایان یافتن آن دوران.
شلوارک باربری، که نخستینبار توسط پیادهنظام بریتانیا پوشیده شد، در دهه ۴۰ میلادی وارد ارتش آمریکا شد و چتربازان آن را با خود به خانه آوردند. در دهه ۸۰، این نوع شلوار وارد فروشگاههای surplus نظامی شد و سپس به خیابانها راه یافت. افراد عادی، با حذف پارچهی زیر زانو ولی حفظ طراحی جیبدار، آن را به استایلی شهری و کاربردی تبدیل کردند. با گذشت حدود یک دهه، برندهای بزرگ مد وارد عمل شدند و این شلوارکها در میان مردان، بهخصوص جوانان، محبوبیت پیدا کردند. در دههی ۹۰، همراه با رواج لباسهای گشاد و سبک زندگی کژوال در حیاط خانه و محوطههای دانشگاهی، شلوارک باربری به اوج رسید.
رشد موسیقی گرانج در دههی ۹۰ به محبوبیت این شلوارکها دامن زد. در همین دوران، بسیاری از مردان شلوارکهای کلاسیک خود را کنار گذاشته بودند، و ظهور تلفن همراه، نیاز به جیبهای بزرگ و در دسترس را افزایش داد. همین باعث شد شلوارک باربری با جیبهای پهلو، نهتنها دوباره وارد کمدها شود، بلکه حالا هدفی کاربردی و روزمره داشته باشد.
اما با گذشت زمان، سبک آنقدر به افراط کشیده شد که لباسها بیش از اندازه بزرگ، حجیم و گاه ناموزون شدند. پارچههایی مانند ریپساستاپ، که روزگاری مختص کاربرد نظامی یا سافاری بودند، به بخش عادی پوشش شهری تبدیل شدند. در نهایت، ظاهر شلوارکها آنقدر از لحاظ زیباییشناسی به اغراق رسید که واکنش منفی در برابرشان شکل گرفت—و این پایان دورانی دیگر برای شلوارک مردانه بود.
با انواع شلوارک مردانه آشنا شوید
شلوارک تنیس
شلوارک تنیس، که مشخصاً برای مسابقات این ورزش طراحی شده، معمولاً بالای زانو قرار میگیرد و در رنگ سفید کلاسیک تولید میشود. طراحی آن با در نظر گرفتن نیاز به آزادی کامل حرکت انجام شده است؛ چینها و برشهای خاص در ناحیهی ران و کشاله، اجازه میدهند بازیکن در هنگام دویدن، جهش و چرخش حداکثر راحتی را تجربه کند. در گذشته اغلب از پارچههای پنبهای استفاده میشد، اما امروزه مواد مصنوعی پیشرفته مانند پلیاستر و الاستین جایگزین شدهاند. این الیاف علاوه بر سبکی، خاصیت تنفسپذیری و خشکشدن سریع دارند و در عین حال انعطافپذیری لازم برای بازی در سطح بالا را فراهم میکنند. شلوارک تنیس نمادی از عملکرد بالا، سبک کلاسیک و راحتی ورزشی است.

شلوارک ورزشی
شلوارک تنیس
شلوارک تنیس برای پاسخگویی به نیازهای خاص این ورزش طراحی شده است. معمولاً بالای زانو قرار میگیرد، رنگ آن اغلب سفید است و طراحی آن با چینها یا برشهایی همراه است که آزادی حرکت کامل را در زمین بازی فراهم میکند. در گذشته از پارچههای پنبهای استفاده میشد، اما امروزه از مواد مصنوعی سبک، انعطافپذیر و تنفسپذیر مانند پلیاستر و اسپندکس بهره میبرند که تعریق را کاهش میدهد و راحتی بازیکن را در طول مسابقه تضمین میکند. این شلوارکها نهتنها عملکرد ورزشی را بهبود میبخشند، بلکه فرم سنتی و تمیز لباس تنیس را نیز حفظ میکنند.
شلوارک ورزشی
در دههی ۱۹۷۰، شلوارکهای ورزشی—مخصوصاً شلوارک دویدن—کوتاه، نسبتاً آزاد و اغلب از نایلون یا مواد سبک مشابه بودند. آنها به آزادی کامل در حرکت کمک میکردند اما پوشش محدودی داشتند. با گذر زمان و رشد آگاهی نسبت به ارگونومی و فناوری پارچه، شلوارکهای دویدن امروزی بلندتر و مجهزتر شدند. امروزه از پارچههای سبک، انعطافپذیر، و رطوبتگیر برای تولید آنها استفاده میشود که بدون ایجاد محدودیت، اجازهی حرکت آزاد را میدهد. همانطور که از نامش پیداست، این شلوارک مخصوص فعالیتهایی مانند دویدن، پیادهروی سریع یا تمرینات هوازی طراحی شده و برای موقعیتهای غیرورزشی یا استفادهی روزمره مناسب نیست.

شلوارک باربری
شلوارک باربری، یکی از محبوبترین سبکهای شلوارک غیررسمی در میان مردان و پسران، به دلیل ظاهر کاربردی و راحتیاش شناخته میشود. این شلوارکها معمولاً از پارچهی ضخیم و بادوام مانند کتان یا بوم ساخته میشوند و اغلب به رنگهای خاکی، سبز زیتونی یا خاکستری تولید میشوند. ویژگی اصلی آنها داشتن بیش از چهار جیب است—از جمله جیبهای بزرگ بالدار در طرفین ساق پا که برای نگهداری وسایل شخصی طراحی شدهاند. این سبک ابتدا ریشه در لباسهای نظامی داشت، اما با گذشت زمان به بخشی از پوشش روزمره در سبکهای خیابانی، دانشگاهی و تفریحی تبدیل شد. شلوارک باربری، با ظاهر چندمنظوره و فرم آزاد، گزینهای ایدهآل برای موقعیتهای غیررسمی، سفر یا فعالیتهای خارج از خانه است.

شلوارک جین
شلوارک جین، نسخهی کوتاهشدهی شلوار جین کلاسیک، در دههی ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۰ میان مردان به شدت رایج شد. این شلوارکها معمولاً گشادتر و بلندتر از شلوارکهای تنگ و کوتاهی بودند که زنان در همان دوران با طرحهای گلدار میپوشیدند. ظاهر آنها اغلب زمخت و سنگین بود، با لبههای بریده یا ریشریششده و بدون ساختار مشخص. اگرچه در زمان خود نمادی از بیخیالی و سبک خیابانی به شمار میرفتند، امروزه دیگر جزو استایلهای مورد پسند مدرن به حساب نمیآیند. به جز در مناسبتهای خاص مانند مهمانیهای با تم دهههای گذشته، پوشیدن شلوارک جین اغلب توصیه نمیشود، زیرا ممکن است ظاهری ناهماهنگ و منسوخ ایجاد کند.

شلوارک برمودا
شلوارک برمودا، که نخستینبار در جزیرهی برمودا طراحی و رایج شد، شلوارکی با قد تا زانو است که ظاهر رسمیتری نسبت به سایر انواع شلوارک دارد. این شلوارک اغلب در محیطهای کاری گرمسیری بههمراه کت اسپرت، پیراهن رسمی، کراوات، جورابهای بلند تا ساق و حتی ژاکت سبک پوشیده میشود. هدف از طراحی آن، ایجاد تعادل میان راحتی و آراستگی در هوای گرم و مرطوب بود. با گذر زمان، این سبک در سایر نقاط جهان نیز محبوب شد، اما همچنان استفادهی آن به شرایط خاص محدود میماند. در خارج از مناطق گرمسیری، پوشیدن شلوارک برمودا در محیطهای کاری رسمی چندان پذیرفتهشده نیست. بهطور کلی، اگر در اقلیمی غیرگرمسیری هستید یا کد لباس محل کارتان رسمی است، بهتر است به جای آن از شلوارهای نخی سبک یا کتانی استفاده کنید.

شلوارک مناسب شما چه شلوارکی است؟
انتخاب شلوارک مناسب به فرم بدن، قد، رنگ پوست و حتی سبک زندگی شما بستگی دارد. اگر رانهای عضلانی یا درشت دارید، از انتخاب شلوارکهای باریک و تنگ پرهیز کنید؛ این نوع شلوارکها نهتنها ظاهر را ناخوشایند جلوه میدهند، بلکه حرکت را نیز محدود میکنند. به جای آن، سراغ مدلهایی با برش آزادتر و ساختار متناسب بروید که به شما آزادی عمل میدهند و فرم بدنتان را نیز بهتر نمایش میدهند. اگر پاهای کوتاهی دارید، شلوارکی را انتخاب کنید که درست بالای زانو قرار بگیرد. مدلهایی با درز داخلی کوتاهتر (inseam) باعث میشوند پاها بلندتر بهنظر برسند و تناسب بهتری با قد ایجاد شود.
برای کسانی که پوست پاهایشان رنگپریده یا روشن است، شلوارک سفید میتواند تضاد ناخوشایندی ایجاد کند. در این موارد، انتخاب رنگهای تیرهتر و کلاسیکی مانند سرمهای، خاکستری یا مشکی به حفظ تعادل ظاهری کمک میکند. همچنین، میتوانید از مرطوبکنندههای رنگی یا برنزهکنندههای موقتی استفاده کنید تا رنگ پوست یکنواختتر و گرمتر دیده شود.
در نهایت، مهم نیست قدتان چقدر است یا فرم بدنتان چگونه، کلید اصلی در انتخاب شلوارک، رعایت تناسب، راحتی و هماهنگی با رنگ پوست و موقعیت استفاده است. شلوارکی را انتخاب کنید که نهتنها ظاهر شما را ارتقا دهد، بلکه احساس خوبی نیز به شما بدهد.
بهتر است که شلوارک چه جنسی باشد؟
شلوارک کتان
شلوارک کتان اگرچه به اندازهی شلوارهای کتان رایج نیست، اما زمانی که در دسترس باشد، یکی از سبکترین و راحتترین گزینهها برای هوای گرم بهشمار میآید. کتان پارچهای طبیعی و تنفسپذیر است که رطوبت را جذب کرده و خنکی قابل توجهی ایجاد میکند، اما در عین حال نسبت به پنبه سریعتر چروک میشود. با این حال، این چروکها بخشی جداییناپذیر از شخصیت و زیبایی پارچهی کتان هستند و به ظاهر آن نوعی بافت و عمق میبخشند. چینها و برجستگیهایی که در سطح پارچه ایجاد میشود، نه تنها اشکال نیستند، بلکه بخشی از جذابیت و سبک غیررسمی آن محسوب میشوند. بنابراین، اگر شلوارک کتان پوشیدهاید، بهتر است تلاش نکنید این چینها را از بین ببرید—بگذارید طبیعی باشند و استایل خنک، ساده و بیتکلف شما را کامل کنند.
شلوارک پشمی
شلوارک پشمی، اگرچه ممکن است در نگاه اول لوکس یا متفاوت بهنظر برسد، اما در عمل انتخاب چندان منطقیای برای استفاده روزمره یا تابستانی نیست. پشمهای گرمسیری، که معمولاً در شلوارهای تابستانی به کار میروند، بهخاطر بافت صاف و ظاهری آراسته معروفاند، اما زمانی که در قالب شلوارک استفاده میشوند، این ویژگیها تا حد زیادی بیاثر میشوند. شلوارک بهخودیخود پوششی غیررسمی و کاربردی برای آبوهوای گرم است و خاصیت ساختاری و رسمی پشم، بهویژه در این قد کوتاه، کارایی و جلوهای ندارد. حتی اگر شلوارک از پشم بسیار سبکوزن و باکیفیت هم تهیه شده باشد، باز هم دلیل قانعکنندهای برای انتخاب آن وجود ندارد—چرا که شلوارکهایی از جنس پنبه، کتان یا الیاف مصنوعی سبک، راحتتر، کاربردیتر و متناسبتر با عملکرد این لباس هستند. در نتیجه، شلوارک پشمی بیشتر یک گزینهی عجیب و غیرضروری است تا انتخابی هوشمندانه
شلوارک نخی
شلوارک نخی یکی از رایجترین و در دسترسترین گزینهها برای روزهای گرم سال است. پنبه به عنوان یک پارچه طبیعی، سبک، تنفسپذیر و نرم، انتخابی عالی برای لباس مردانه در هوای گرم محسوب میشود. اگر بافت آن بهدرستی انجام شده باشد، شلوارک نخی میتواند حس خنکی و راحتی را فراهم کند و در عین حال بهراحتی شسته و خشک شود—بینیاز از مراقبتهای خاص یا اتو کردن دقیق.
با این حال، پنبه همیشه بهترین انتخاب نیست. برخی از پارچههای نخی با بافت متراکمتر، بهویژه در شلوارکهایی با طراحی تنگتر، ممکن است هوا را در نزدیکی بدن حبس کنند. این ویژگی باعث میشود گرما، تعریق یا رطوبت بهسختی تبخیر شود و احساس چسبندگی یا ناراحتی بهوجود آورد. بنابراین، هنگام انتخاب شلوارک نخی برای تابستان، بهتر است به دنبال مدلهایی با برش آزادتر و بافت بازتر باشید تا تهویهی مناسبی فراهم شود و در عین حال خنک، راحت و کاربردی باقی بمانند.

چه چیزهایی را میتوانید با شلوارکهای مردانه ست کنید؟
جوراب با شلوارک بپوشید
وقتی صحبت از پوشیدن شلوارک همراه با کفشهای پنجهبسته میشود، انتخاب جوراب نقش مهمی در ظاهر نهایی دارد. بهترین گزینه در بیشتر مواقع جورابهای مچی یا بدون ساق است که بهطور نامحسوس از داخل کفش دیده میشوند. این سبک نهتنها ظاهر تمیز و مدرنتری دارد، بلکه اجازه میدهد تا پاها بلندتر و متناسبتر بهنظر برسند
در مقابل، پوشیدن جورابهای ساقدار، بهویژه جورابهای با بلندی میانی، شروع به پوشاندن بخش زیادی از پا میکند—تقریباً تا جایی که انگار شلوار پوشیدهاید. اگر هدفتان این میزان از پوشش است، بهتر است به جای شلوارک، مستقیماً سراغ شلوار بروید، زیرا تعادل ظاهری در این حالت بهتر حفظ میشود.
برای تکمیل استایل، کفشهایی مانند کتانی ساده، کفشهای کالج، یا کفشهای قایقران انتخابهای مناسبی هستند که با شلوارک همخوانی خوبی دارند. این ترکیب هم حس غیررسمی و راحتی تابستانی را منتقل میکند، و هم از نظر زیباییشناسی خوشفرم و متعادل است.
پیراهن هایی که با شلوارک مناسب هستند
وقتی نوبت به ستکردن پیراهن با شلوارک میرسد، انتخاب درست میتواند تفاوت زیادی در ظاهر کلی شما ایجاد کند. بهطور کلی، از پوشیدن پیراهنهای آستینبلند یقهدار و دکمهدار با شلوارک خودداری کنید—حتی اگر آستینها را بالا بزنید، این ترکیب اغلب ناهماهنگ و ناپخته به نظر میرسد و تعادل استایل را برهم میزند
بهجای آن، پیراهنهای آستینکوتاه یقهدار گزینهای ایدهآل هستند. این نوع پیراهنها هم ظاهر مرتب و ساختاریافتهای دارند و هم با حس غیررسمی و خنک شلوارک هماهنگاند. پیراهنهای پولو، هاوایی، یا پیراهنهای نخی دکمهدار آستینکوتاه نمونههایی عالی برای ترکیب با شلوارک هستند—بهویژه اگر به دنبال ظاهری هوشمندانه ولی راحت در روزهای گرم تابستان باشید.
در انتخاب رنگ و الگو هم دقت کنید: رنگهای ملایم، خنثی یا چاپهای تابستانی با شلوارکهای ساده بهترین ترکیب را ایجاد میکنند. اگر بهدنبال استایلی نیمهرسمی هستید، پیراهن را داخل شلوارک بگذارید؛ در غیر این صورت، میتوانید آن را آزاد بپوشید تا ظاهری کژوال و راحتتر داشته باشید.
کلام آخر
شلوارک، یکی از عناصر ماندگار و انعطافپذیر در دنیای پوشاک مردانه است—لباسی که هم ریشهای تاریخی دارد و هم جایگاه ثابتی در استایل مدرن. از میدانهای جنگ تا زمینهای تنیس، از باشگاههای قایقرانی تا خیابانهای شهری، شلوارک در گذر زمان تطور یافته و به بخشی از پوشش روزمره تبدیل شده است. با این حال، کلید استفاده درست از آن در انتخاب مدل مناسب، موقعیت درست و ترکیب هوشمندانه با سایر لباسهاست. شلوارک میتواند راحت، شیک و کاربردی باشد—به شرط آنکه بدانید چگونه آن را بهدرستی بپوشید.